ကၽြန္မကို ေမးတယ္။
ျမန္မာစကားကို ဘာလို႔ သင္တာလဲတဲ့
ဘာရည္ရြယ္ခ်က္ ရိွလို႔လဲတဲ့။
ဘာရည္ရြယ္ခ်က္မွ မရိွဘဲနဲ႔ ဝါသနာ ပါလို႔ သင္တယ္လို႔ ျပန္ေျပာလိုက္ေတာ့ သူတို႔ လက္မခံၾကဘူး...
ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ဒီအေျဖကို မေက်နပ္ၾကဘူး။
အဲဒါေၾကာင့္ အခု နည္းနည္း ေျပာျပခ်င္တယ္...

လူတေယာက္ကို ခ်စ္တယ္ဆိုရင္ ဘာျဖစ္လို႔ ခ်စ္တာလဲ။ ေခ်ာလို႔ ခ်စ္တာလား။ ပိုက္ဆံခ်မ္းသာလို႔ ခ်စ္တာလား။ အေၾကာင္းတခုခု ရိွတယ္ဆိုရင္ ဒါ အခ်စ္အစစ္လား။
ေခ်ာတ့ဲလူက ခဏေလးပဲ ေခ်ာတယ္။ အသက္ၾကီးရင္ ရုပ္ဆုိးသြားမယ္။ ပိုက္ဆံလည္း မျမဲပါဘူး။ တေန႔ေန႔မွာ ေပ်ာက္ႏိုင္တယ္။ ရုပ္ဆုိးျပီး ဆင္းရဲတ့ဲလူကို ဆက္ျပီးေတာ့ မခ်စ္ေတာ့ဘူးေပါ႔။ တခ်ိဳ႕က်ေတာ့ အဲလိုပဲ လုပ္တယ္။ အက်ိဳးတခုခု ရႏိုင္ရင္ ခ်စ္တယ္။ အက်ိဳးမရေတာ့ဘူး ျပႆနာေတြ ေပၚလာရင္ အခ်စ္ကလည္း ေပ်ာက္တယ္။
ဒါေပမ့ဲ အဲလိုမ်ိဳးကို အခ်စ္လို႔ ဘယ္သူမွ မေခၚဘူး။ အမ်ားေသာအားျဖင့္ ရည္ရြယ္ခ်က္ မရိွဘဲနဲ႔ ခ်စ္မွ အခ်စ္အစစ္လို႔ ယူဆၾကတယ္။

ကၽြန္မလည္း ျမန္မာစကားကို ၾကိဳက္တာ အေၾကာင္းမရိွဘဲနဲ႔ပဲ။
ဘာလို႔ ၾကိဳက္လဲ ဆိုတာ ကၽြန္မ ကုိယ္တိုင္ မသိဘူး။ သိတာ တခုပဲ ရိွတယ္။ ျမန္မာလို မေျပာဘဲနဲ႔ မေနႏိုင္ေတာ့ဘူး။

အမွန္အတိုင္း ေျပာရရင္ တကၠသိုလ္နဲ႔ ေမဂ်ာကို ေရြးတုန္းက ကၽြန္မ တရုတ္ဘာသာစကားကိုပဲ ေရြးခ့ဲတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံနဲ႔ ျမန္မာစကားအေၾကာင္း သိေတာင္ မသိခ့ဲဘူး။ ကံေကာင္းတာက အဲဒီတုန္းက တရုတ္/ျမန္မာ ဘာသာစကားႏွစ္ခု ဆိုတ့ဲေမဂ်ာလည္း ပါတယ္။ ( ၅ႏွစ္ကို ၁ၾကိမ္ပဲ ရိွတယ္ )
ျမန္မာစကားကို စသင္ျပီးေတာ့ အရမ္းစိတ္ဝင္စားသြားတယ္။ ျမန္မာလို ေျပာရင္ ဖတ္ရင္ ေရးရင္ စိတ္ထဲမွာ တခုခု ျဖစ္ေနတယ္။
အရမ္းရင္းႏွီးတ့ဲသူငယ္ခ်င္းကို ေတြ႔သလို
အရမ္းလုိအပ္တ့ဲ ပစၥည္းကို ရသလို
ခရီးထြက္ျပီးေတာ့ မိမိအိမ္ကို ျပန္ေရာက္သလို ခံစားမိတယ္။
သီခ်င္းနားေထာင္တာ ဝါသနာပါတ့ဲလူက အရမ္းေကာင္းတ့ဲ သီခ်င္းကို ၾကားရရင္ သူ႕စိတ္ထဲမွာ ေပ်ာ္ရႊင္ေက်နပ္မႈ ရိွလာတယ္။ စိတ္ခ်မ္းသာလာတယ္။
ကၽြန္မကို ေပ်ာ္ရႊင္ေစတ့ဲအသံက ျမန္မာအသံပဲ။

၂၀၀၇ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလက စျပီး အခုခ်ိန္ထိ ျမန္မာစကားကို ပစ္ထားတ့ဲရက္ တစ္ရက္မွ မရိွခဲ့ဘူး။
တကယ္ေတာ့ ကၽြန္မ ငပ်င္းၾကီးပဲ။ ဘာမွ မလုပ္ခ်င္ဘူး။ စာသင္ရတာ ပ်င္းတယ္။ ေက်ာင္းပိတ္ရင္ စာမၾကည့္ဘူး။ ထူးဆန္းတာ တခု ရိွတယ္။ ျမန္မာစကားကို ေလ့လာဖို႔ မပ်င္းဘူး။
တရုတ္လို ေျပာဖို႕လိုမယ္ဆိုရင္ ပ်င္းတယ္။ မေျပာခ်င္ဘူး။ အေၾကာင္းရွာျပီး မေျပာေအာင္ ေနတယ္။
တရုတ္သူငယ္ခ်င္းေတြလည္း မရိွဘူး။ တရုတ္စကားကို ၾကိဳက္ေတာ့ ၾကိဳက္တယ္။ ဒါေပမ့ဲ မေျပာလည္း ရတယ္။ မသင္လည္း ရတယ္။ ေနႏိုင္တယ္။ အခ်ိန္ၾကာရင္ ေမ့ေတာ့မွာ။ ေမ့လည္း ဘာမွ မျဖစ္ဘူး။
တရုတ္စကားကို ေလ့လာတာ အေၾကာင္းရိွလို႔ပဲ။ တရုတ္လုိ ေကာင္းေကာင္းတတ္ရင္ ေကာင္းတ့ဲအလုပ္ကို ရတယ္။ လစာလည္း ေကာင္းတယ္။ အလားအလာလည္း ရိွတယ္။
ျမန္မာစကားနဲ႔ ပတ္သက္တ့ဲအလုပ္ကို ရွာရတာ မလြယ္ဘူး။ ကၽြန္မ ေနတ့ဲျမိဳ႕မွာ ဘာမွ ရွာမေတြ႔လို႔ တျခားျမိဳ႕ကို ေျပာင္းသြားတယ္။
ဒါေပမ့ဲ ကၽြန္မအတြက္ ျမန္မာက အဓိကပဲ။ ပိုက္ဆံထက္ အေရးၾကီးပါတယ္။ ျမန္မာလို ေန႔တိုင္း ေျပာရရင္ ျမန္မာအသံ ၾကားရရင္ ေက်နပ္ပါတယ္။

ျမန္မာလို ေျပာဖို႔ ဘယ္သူမွ မရိွရင္ အရမ္းေနလို႔ခက္တယ္။ ကၽြန္မ တရုတ္ျပည္မွာ ၁ႏွစ္ၾကာ သင္တန္း တက္ခ့ဲဖူးတယ္။ အဲဒီမွာ ျမန္မာ တေယာက္မွ မရိွဘူး။ ျမန္မာလို တစ္ေယာက္မွ နားမလည္ဘူး။ အရမ္း စိတ္ညစ္ဖို႔ ေကာင္းတယ္။ ျမန္မာလို ေျပာလို႔ အဆင္မေျပေတာ့ ျမန္မာသီခ်င္းေတြပဲ နားေထာင္ခ့ဲတယ္။ ဇတ္ကားေတြလည္း ၾကည့္ခ့ဲတယ္။ ေနာက္ဆံုး အင္တာနက္မွာ ေျပာမ့ဲသူ ရွာျပီး ျမန္မာသူငယ္ခ်င္းေတြကို ရသြားတယ္။
၁ႏွစ္ျပည့္ျပီး ရုရွားကို ျပန္ေရာက္ေတာ့ ကၽြန္မနဲ႔ ေက်ာင္းအတူတူ တက္တ့ဲသူငယ္ခ်င္းေတြ အရမ္းအံ့ၾသသြားတယ္။ တရုတ္မွာ ဘာသင္ခ့ဲတာလဲတဲ့၊ တရုတ္စကားလား ျမန္မာစကားလားတဲ့။
ဘာလုိ႔လဲဆုိေတာ့ သူတို႔ ၁ႏွစ္ၾကာၾကာ ျမန္မာလို မေျပာျဖစ္ေတာ့ အကုန္ေမ့သြားတယ္။
ကၽြန္မ မေမ့ဘူး။ ျမန္မာလို ေန႔တုိင္း ေျပာမွ စိတ္ခ်မ္းသာတယ္ဆိုေတာ့ ဘယ္လို ေမ့ႏိုင္မလဲ...

ျမန္မာနဲ႔ ရုရွား ယဥ္ေက်းမႈနဲ႔ ဓေလ့ ေတာ္ေတာ္ ကြာတယ္။
တခါတေလ မေက်နပ္တာေတြ ရိွတယ္။
တခ်ိဳ႕ဟာေတြကို လက္မခံႏိုင္ဘူး။
တခ်ိဳ႕လူေတြ သေဘာမေကာင္းဘူး။ တခ်ိဳ႕က ကၽြန္မကို ဒုကၡေပးတယ္။
တခ်ိဳ႕ေတြနဲ႔ ရန္ျဖစ္တယ္။
တခါတေလ စိတ္တုိတယ္။ စိတ္ပ်က္တယ္။
ဒါေပမ့ဲ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္
ကၽြန္မအတြက္ ျမန္မာက အျမဲတမ္း နံပါတ္ တစ္ ပဲ။

ရုရွား ဓေလ့ရိုးရာမဂၤလာေဆာင္ပဲြ

 

အခုေခတ္မွာ ရုရွားႏိုင္ငံမွာ ယူရမ့ဲ မိန္းမ / ေယာက္်ားကို ကိုယ့္ဘာသာ ရွာၾကပါတယ္။ အဆင္ေျပမ့ဲ လူကို ရွာေတြ႔ရင္ ေယာက္်ားေလးက မိန္းကေလးကို လက္စြပ္လက္ေဆာင္ေလး ေပးျပီး လက္ထပ္ဖို႔ သေဘာတူလားလို႔ ေမးရတယ္။ သေဘာတူတယ္ဆိုရင္ မဂၤလာေဆာင္ပဲြကို စီစဥ္ပါေတာ့တယ္။ တခ်ိဳ႕က မိဘေတြနဲ႔ မေတြ႔ျဖစ္ေသးရင္ မိတ္ဆက္ေပးၾကပါတယ္။ ျပီးေတာ့ တရားရံုးကို ေလွ်ာက္ထားပါတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာ ဘယ္လိုလဲ မသိဘူး။ ရုရွားမွာ ေလွ်ာက္ထားျပီးေတာ့ အနည္းဆံုး ၁လ ေစာင့္ဖုိ႔ လုိပါတယ္။ လက္ထပ္မ့ဲရက္ကို သတ္မွတ္ျပီး လုိအပ္တ့ဲပစၥည္းေတြ ဝယ္တယ္။ ကား၊ စားေသာက္ဆုိင္ ငွားတယ္။ ဧည့္သည္ေတြကို ဖိတ္တယ္။
လက္ထပ္မ့ဲရက္ မတုိင္ခင္ သတို႔သမီးက မိန္းကေလးသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ အခ်င္းခ်င္း၊ သတို႔သားက ေယာက္်ားေလးသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ အခ်င္းခ်င္း ႏႈတ္ဆက္ပဲြ ၂ ပဲြ လုပ္ၾကပါတယ္။
မဂၤလာေဆာင္ပဲြမွာ ကူညီေပးရမ့ဲ သတို႔သမီးသူငယ္ခ်င္း တေယာက္နဲ႔ သတို႔သားသူငယ္ခ်င္းတေယာက္ကို ေရြးပါတယ္။
လက္ထပ္တ့ဲရက္ မနက္မွာ သတို႔သားက သူ႕သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ သတို႔သမီးအိမ္ကို ေရာက္ပါတယ္။ အိမ္ေရွ႕မွာ သူတို႔ကို သတုိ႔သမီးသူငယ္ခ်င္းေတြ ေစာင့္ေနၾကပါတယ္။ သတို႔သမီးဆီ မေရာက္ေအာင္ လမ္းပိတ္ျပီး ေမးခြန္းေတြ ေမးၾကပါတယ္။ အေျဖမွန္မွ သတို႔သမီးဆီ ေရာက္ႏိုင္ပါတယ္။ အေျဖမမွန္ရင္ ပိုက္ဆံ ေတာင္းပါတယ္။ game တခုလိုပါပဲ။ အိမ္ေရွ႕မွာရယ္ ေလွခါးထစ္တိုင္းမွာရယ္ ျပိဳင္ပဲြ တခု ေမးခြန္း တခု။ ဥပမာ သတုိ႔သမီး အၾကိဳက္ဆံုး အေရာင္၊ သတို႔သမီးအေမရဲ႕ ေမြးေန႔၊ သတို႔သမီးနဲ႔ ေတြ႔တာ ဘယ္ေလာက္ၾကာျပီလဲ ဘယ္တုန္းက စေတြ႔တာလဲ လို႔ အဲလိုမ်ိဳး သူတို႔အခ်စ္ဇတ္လမ္းနဲ႔ ဆုိင္တ့ဲေမးခြန္းေတြ ေမးတတ္ၾကပါတယ္။ သတို႔သမီးသူငယ္ခ်င္းေတြ ေက်နပ္ျပီဆုိမွ သတို႔သမီးနဲ႔ ေတြ႕ခြင့္ရပါတယ္။ ျပီးေတာ့ အားလံုး အတူတူ ဓါတ္ပုံေတြ ရိုက္ျပီး တရားရံုးကို သြားၾကပါတယ္။ တရားရံုးမွာ အဓိက မဂၤလာေဆာင္အခမ္းအနား ျဖစ္ပါတယ္။ ဧည့္သည္ေတြေရွ႕မွာ သတို႔သားနဲ႔ သတို႔သမီးတို႔က မတ္တပ္ရပ္ျပီး ဒီအမ်ိဳးသမီးကို ယူဖို႔ သေဘာတူလားလို႔ ဒီအမ်ိဳးသားကို ယူဖို႔ သေဘာတူလားလို႔ ဆိုတ့ဲ တရားရံုးအရာရိွရဲ့ ေမးခြန္ကို ေျဖျပီး လက္မွတ္ထုိးပါတယ္။ ျပီးေတာ့ အရင္က ေရြးထားတ့ဲ သူငယ္ခ်င္း၂ေယာက္ကလည္း သက္ေသအျဖစ္ လက္မွတ္ထုိးပါတယ္။ 

 

အခမ္းအနားျပီးေတာ့ မိဘေတြကစျပီး ဧည့္သည္ေတြ တစ္ေယာက္ခ်င္းစီ ပန္းေတြနဲ႔ ဆုေတာင္းေပးၾကပါတယ္။ ေနာက္ တရားရံုးေရွ႕႔မွာ အားလံုးစုျပီး အမွတ္တရ ဓါတ္ပံုရိုက္ၾကပါတယ္။ တခ်ိဳ႕က ပန္းျခံေတြမွာ ဒါမွ မဟုတ္ရင္ ျမိဳ႕ရဲ႕အလွအပေနရာေတြကို သြားျပီး ဓါတ္ပံုေတြ အဝရိုက္ၾကပါတယ္။ ညေနပိုင္း ေရာက္ေတာ့ သတို႔သား၊ သတို႔သမီးနဲ႔ သူတုိ႔ သူငယ္ခ်င္း၂ေယာက္၊ ဓါတ္ပံု/ဗီြဒီယုိဆရာတို႔က ကားတစီးနဲ႔၊ တျခားဧည့္သည္ေတြ ေနာက္တစီးနဲ႔ စားေသာက္ဆုိင္ကို သြားပါတယ္။ စားေသာက္ဆုိင္မွာ သတို႔သား၊ သတို႔သမီးနဲ႔ သူတို႔သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္က အလွဆံုး စားပဲြ သီးသန္႔ ရိွပါတယ္။ အားလံုး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ စားၾကရင္းနဲ႔ သီခ်င္းေတြဆုိၾကတယ္။ ကၾကတယ္။ ဆုေတာင္းေပးၾကပါတယ္။ လက္ေဆာင္ေတြ ေပးၾကပါတယ္။ သတုိ႔သားနဲ႔ သတို႔သမီးကို горько လို႔ ေအာ္ျပီးေတာ့ နမ္းျပခုိင္းပါတယ္။ ဧည့္သည္ေတြ မပ်င္းေအာင္ သူတို႔အတြက္ ျပိဳင္ပဲြ အမ်ိဳးမ်ိဳး ရိွပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာ သတို႔သမီးက ပန္းစည္းကို ပစ္လိုက္ျပီး မိန္းကေလးေတြ ဝိုင္းဖမ္းၾကပါတယ္။ ဖမ္းတ့ဲလူကလည္း မၾကာခင္မွာ လက္ထပ္မယ္ဆုိတ့ဲ ယံုၾကည္မႈ ေတြနဲ႔ေပါ့။

(င) ဝသုန္မုိး https://www.facebook.com/wathonemoe.ru

ကၽြန္မဇာတိျမိဳ႕ (Saint-Petersburg) ကို တည္ေဆာက္ခ့ဲတ့ဲ ရုရွားဧကရာဇ္ Peter the Great (1672-1725) အေၾကာင္း နည္းနည္း ေျပာျပခ်င္ပါတယ္...

Peter မတိုင္မွီေခတ္က ရုရွားႏိုင္ငံဟာ မတုိးတက္တ့ဲ ေခတ္မမွီတ့ဲ ႏိုင္ငံ ျဖစ္ခ့ဲပါတယ္။ ပင္လယ္နဲ႔နီးတဲ့ ေဒသ မပိုင္ခ့ဲလုိ႔ သူမ်ားႏိုင္ငံေတြနဲ႔ ကုန္သြယ္ဖို႔ အခက္အခဲ ျဖစ္ခ့ဲပါတယ္။ Peter ဘုရင္ စျဖစ္တုန္းက ဥေရာပကို ေရာက္ဖူးခဲ့ျပီး ဥေရာပႏိုင္ငံေတြကို အရမ္းအားက်သြားပါတယ္။ ရုရွားႏိုင္ငံကိုလည္း ဥေရာပအတုိင္း ေျပာင္းလဲဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္။ ရုရွားမွာ ပညာေရးအဆင့္ ေတာ္ေတာ္ နိမ့္ေနခဲ့ပါတယ္။ ပညာတတ္တ့ဲသူေတြ မရိွသေလာက္ နည္းပါးခဲ့ပါတယ္။ စာမဖတ္မေရးတတ္ၾကဘူး။ အဲဒီေတာ့ သူက တကၠသိုလ္နဲ႔ ေက်ာင္းေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳး စဖြင့္ျပီး ရုရွားေတြကို ပညာသင္ေပးဖို႔ ႏိုင္ငံျခားက ဆရာေတြနဲ႔ ပညာရွင္ေတြကို ဖိတ္ေခၚခဲ့ပါတယ္။ လူငယ္ေတြကို ႏိုင္ငံျခားပညာေတာ္သင္လြတ္ခဲ့ပါတယ္။ စစ္ပညာနဲ႔ စစ္တပ္ကိုလည္း ေျပာင္းလဲခဲ့ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ပင္လယ္နဲ႔နီးတဲ့ေဒသကို ပိုင္ဆုိင္ဖို႔အတြက္ စစ္တိုက္ခ့ဲပါတယ္။ စစ္ပဲြေအာင္ေတာ့ ရလာတ့ဲေျမေပၚမွာ ဆိပ္ကမ္းျမိဳ႕ တည္ေဆာက္ပါတယ္။ အဲဒီဆိပ္ကမ္းျမိဳ႕က ရုရွားႏိုင္ငံရဲ႕ ျမိဳ႕ေတာ္အသစ္ စိန္႔ပီတာစဘက္ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ အရင္ျမိဳ႕ေတာ္ ျဖစ္ခ့ဲတ့ဲေမာ္စကိုနဲ႔ မတူေအာင္ စီစဥ္ထားပါတယ္။ အေဆာက္အဦးေတြရဲ႕ပံုစံ၊ လမ္းေတြ အကုန္လံုး လွပေအာင္ နာမည္ၾကီးတ့ဲ ႏိုင္ငံျခားပညာရွင္ေတြကို လုပ္ခုိင္းပါတယ္။ ဘုရင္ကလည္း သာမန္လူေတြနဲ႔ အတူ လက္သမားအျဖစ္ အလုပ္လုပ္ပါတယ္။ အဲဒီတုန္းက ဘုရင္ ေနတ့ဲအိမ္ေတာင္ နန္းေတာ္ မဟုတ္ခဲ့ပါဘူး။ သာမန္လူ ေနတ့ဲအိမ္တစ္အိမ္ပါပဲ။ ၁၇၀၃ ခုႏွစ္မွာ Peter က ဝန္ၾကီးတဦးအိမ္က မိန္းကေလးတေယာက္နဲ႔ ေတြ႔မိပါတယ္။ အဲဒီမိန္းကေလးက ေတာင္သူ သမီးျဖစ္ျပီး စစ္တိုက္တုန္းက အဖမ္းခံရလို႔ ဝန္ၾကီးအိမ္မွာ အေစခံ အျဖစ္ ေရာက္ေနခ့ဲတာပါ။ သူ႕ကို စေတြ႔ေတြ႔ခ်င္း သေဘာက်သြားခ့ဲပါတယ္။ ဘုရင္ ေနမေကာင္းတ့ဲအခါ သက္သာေအာင္ သူတေယာက္ပဲ ျပဳစုတတ္ပါတယ္။ ၈ႏွစ္ၾကာျပီးေနာက္ ဘုရင္နဲ႔ တရားဝင္ လက္ထပ္ပါတယ္။ Peter ေသဆံုးတ့ဲအခါက်ေတာ့ ရုရွားႏိုင္ငံရဲ့ ပထမဆံုး အမ်ိဳးသမီးဧကရာဇ္ ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။

 ဒီသမိုင္းကို သေဘာက်ရင္ share လုပ္ျပီး အားေပးၾကပါအံုးရွင္
(င) ဝသုန္မုိး https://www.facebook.com/wathonemoe.ru

ရုရွားေဆးခန္းသြားျပရင္ အသံုးဝင္မ့ဲ စကားလံုးမ်ား

Тошнит (меня тошнит) = အန္ခ်င္တယ္
Кружится голова (у меня кружится голова) = ေခါင္းမူးတယ္
Першит в горле = လည္ေခ်ာင္းယားတယ္
Заложен нос = ႏွာေခါင္းပိတ္တယ္
Терять сознание (я потерял сознание) = သတိလစ္တယ္
Кашель сухой = ေခ်ာင္းေျခာက္
Кашель влажный = သလိပ္ပါတ့ဲေခ်ာင္း
Насморк = ႏွာေစးတယ္
Потеря аппетита (у меня нет аппетита) = စားခ်င္စိတ္မရိွတာ / ပါးစပ္ပ်က္တယ္
Озноб = ခ်မ္းတုန္ဖ်ား
Общая слабость = အားနည္းတယ္ / ႏုန္းတယ္
Учащенный пульс = ေသြးခုန္ႏႈန္းျမန္တယ္
Горечь во рту = ပါးစပ္ထဲမွာ ခါးတယ္
Понос = ဝမ္းသြားတယ္
Запор = ဝမ္းခ်ဳပ္တယ္
Острая боль = စူးစူးရွရွနာျခင္း
Режущая боль = ဓါးျပတ္သလို နာျခင္း
Колющая боль = ဆူးစူးသလို နာျခင္း

1. Жизнерадостный = ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ေနတ့ဲသူ
жизнь = အသက္၊ ဘဝ၊
радость = ေပ်ာ္ရႊင္မႈ

2. Дружелюбный = ေဖာ္ေရြတ့ဲသူ
дружба = ခင္မင္ရင္းႏွီးမႈ
любить = ခ်စ္သည္ ၾကိဳက္သည္

3. Высокооплачиваемый = လစာ ေကာင္းေသာ
высокий / высоко = ျမင့္သည္
оплачивать = ေငြေပးသည္ / ေငြရွင္းသည္

4. Малоизученный = သိပ္ မေလ့လာရေသာ
мало = နည္းနည္း
изучать = ေလ့လာသည္

5. Водопад = ေရတံခြန္
вода = ေရ
падать = က်သည္

6. Единодушный = တညီတညြတ္တည္း ျဖစ္ေသာ
единый = စည္းလံုးေသာ
душа = စိတ္

7. Болеутоляющее = အကုိက္အခဲေပ်ာက္ေဆး
боль = နာက်င္ျခင္း
утолять = ေျပေစသည္ / သက္သာေစသည္

8. Гостеприимный = ဧည့္ဝတ္ေက်တ့ဲသူ / ပ်ဴငွာတ့ဲသူ
гость = ဧည့္သည္
принимать (гостей) = ဧည့္ခံသည္

9. Медсестра = သူနာျပဳဆရာမ
медицинский = ေဆးပညာႏွင့္ ဆုိင္ေသာ
сестра = အစ္မ

10. Полдня = ေန႔တစ္ဝက္
половина = တစ္ဝက္
день = ရက္

11. Сумасшедший = အရူး
(С ума сшедший )
ум = ဥာဏ္ / ဦးေႏွာက္
сходить = ဆင္းသည္

တခုေလာက္ေျပာျပခ်င္ပါတယ္ရွင္..
ေအာက္မွာေဖာ္ျပထားတဲ့ စကားလံုးေတြက အပိုအသံုးႏႈန္းေတြပါ။ မေျပာရင္ပိုေကာင္းသလို ဘာမွလည္းအဓိပၸါယ္မရွိပါဘူး။ တခါတေလ ေၾကာင္အန္းအန္း ျဖစ္ေနတဲ့အခ်ိန္ေတြမွာ ထည့္ေျပာၾကတာပါ။ ဒါေပမယ့္ နားေထာင္တဲ့လူကေတာ့ အခက္ခဲရွိတယ္။ နားလည္ဖို႔လည္း ခက္တယ္ ။ ရွဳပ္လည္းရွဳပ္တယ္။ အဆင္မေျပဘူး။
ဒီလို အသံုးႏႈန္းေတြ သံုးေျပာရင္ ပညာမဲ့ျပီးေတာ့ မယဥ္ေက်းတဲ့ပံုေပါက္ပါတယ္။

ну
ну это
ну значит это
ну в общем
то есть
как бы
вот
типа
это самое
короче
как его
так сказать

ရုရွားစကားမွာ ся သုိ႔မဟုတ္ сь ဆိုတ့ဲ particle ရိွပါတယ္။ သူ႕ကို ၾကိယာေနာက္မွာ ထည့္ပါတယ္။ အဲဒီ ся ရဲ႕ အဓိပၸါယ္ကို ရွင္းျပေပးခ်င္ပါတယ္...

ဟိုးေရွးေရွးတုန္းက ရုရွားစကားမွာ ကတၱားရည္ညႊန္း နာမ္စားေတြ (меня, тебя, себя)က ပံုစံ ၂ မ်ိဳး ရိွခ့ဲပါတယ္။ အျပည့္စံု နဲ႔ အတုိ။
အတုိပံုစံက мь, ть, сь ျဖစ္ပါတယ္။ ဘာသာစကား ေျပာင္းသြားလို႔ နာမ္စားအတိုေတြ ေပ်ာက္သြားပါတယ္။ မသံုးေတာ့ဘူး။ ဒါေပမ့ဲ ေရွးေရွးတုန္းက сь ကို နာမ္စာအျဖစ္ ၾကိယာနဲ႔ အတူ သံုးခ့ဲလို႔ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ၾကိယာနဲ႔ ခဲြလို႔ မရေတာ့ဘူး။ တစ္လံုးထဲ ျဖစ္သြားတယ္။
ся/сь ရဲ႕ မူရင္းအဓိပၸါယ္က себя (ကိုယ္ဘာသာ) ပါပဲ။

когда можно использовать глагол без "ся" , а когда с 'ся' လို႕ ကၽြန္မကို ခဏခဏ ေမးပါတယ္။

ся/сь ရဲ႕ မူရင္းအဓိပၸါယ္က ကိုယ္ဘာသာ လို႔ ျဖစ္ေပမ့ဲ တျခား grammatical အဓိပၸါယ္လည္း ပါပါတယ္။ ဘာအဓိပၸါယ္လဲ ဆုိေတာ့....

ၾကိယာ ၂ မ်ိဳး ရိွပါတယ္ - transitive (ကံလို) နဲ႔ intransitive (ကံမလို) verb ေတြပါ။

transitive verb က object လိုပါတယ္။ ဥပမာ၊ လူက ေခြးကို ရိုက္တယ္ (ေခြးကို - object )။
intransitive verb က object မလိုဘူး။ ဥပမာ၊ ကေလး အိပ္ေနတယ္။ ဒီဝါက်မွာ object ထည့္လို႔ မရဘူး။

ရုရွားစကားမွာ ся ပါတ့ဲ ၾကိယာက intransitive verb ပဲ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ ေရွးေရွးတုန္းက အဲဒီၾကိယာရဲ႕ object က ся ျဖစ္ခ့ဲပါတယ္။ object ေနာက္တခု ထပ္ထည့္လို႔ မရဘူး။ ေနရာ မလြတ္ဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္ အခု ရုရွားစကားမွာ ся က intransitive အဓိပၸါယ္ ရိွပါတယ္။
Мыть (transitive) - တခုခု ေဆးတယ္။ Мыть руки လက္ေဆးတယ္။
Мыться (intransitive) - (ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ေဆးတယ္) ေရခ်ိဳးတယ္။

ся မပါတ့ဲ ၾကိယာေတြက intransitive ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ transitive လည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။
ဥပမာ၊ Я болею - ငါ ဖ်ားေနတယ္ (intransitive, ся မပါဘူး)
Я читаю книгу - ငါ စာအုပ္ကို ဖတ္ေနတယ္ (transitive, ся မပါဘူး)
ся ပါတ့ဲ ၾကိယာေတြက intransitive ပါပဲ။
Как произносится это слово? - ဒီစကားလံုး ဘယ္လိုအသံထြက္လဲ (intransitive, ся ပါတယ္)

ခက္တာက ျမန္မာ နဲ႔ ရုရွား သဒၵါ မတူလို႔ တခ်ိဳ႕ရုရွားၾကိယာေတြက transitive ျဖစ္ေပမ့ဲ ျမန္မာလို ျပန္ရင္ intransitive ျဖစ္သြားပါမယ္။
ဥပမာ၊ Остановить / остановиться
Человек остановился လူက ရပ္တယ္။
Человека остановили လူကို ရပ္ေပးတယ္။
ျမန္မာလိုဆိုရင္ verb မကြာဘူး။
အဂၤလိပ္လိုဆုိရင္လည္း မကြာဘူး။
He stopped
Somebody stopped him
stop တခုပဲ
ရုရွားလိုက်ေတာ့ остановил / остановился ကြာပါတယ္။